Pieter Vertelt #29

Het is wonderlijk hoe de afgelopen anderhalve jaar hun psychologische sporen hebben achtergelaten.

Ik schrok me deze week helemaal de tering toen iemand mij een hand gaf. Hij stak ‘m uit en in een reflex deed ik hetzelfde en toen schudden we handen alsof het januari 2020 was.

Mijn column voor De Nieuws BV op NPO Radio 1.

12 gedachtes over “Pieter Vertelt #29

  1. Hahaha! Ik had vorige week een discussie met mijn schoonmoeder (die ik in geen tijden gezien had)… ze vroeg: “Kussen wij al?” en ik antwoordde nogal stellig: “Neen, wij kussen nog niet”. Terwijl ze eigenlijk verwachtte dat ik ja zou zeggen. Getver zeg. Zalig excuus om aan haar drie kussen, lippenstift en parfum te ontsnappen, ik laat het me niet zomaar afpakken hoor! (en ik kus ook niet, dat was niet gelogen, alleen mijn kleine meisjes en mijn man, die kus ik)

    Geliked door 1 persoon

      1. Zou ik ook meer moeten doen. Er was veel wat me beviel aan de covid-periode (de sociale kant dan) en ik vind het vreselijk dat dat nu weer allemaal teruggaat naar het oude normaal. Mijn normaal is niet het normaal van veel andere mensen.

        Geliked door 1 persoon

        1. weet je meis…. je kunt je blijven aanpassen aan wat een ander van je verwacht, maar even heel reëel bekeken … doe je het dan al gauw goed in iedereens ogen? Nee toch? Dus waarom zou je dan die moeite doen, die energie verspillen en bovenal…. tegen jezelf in, jezelf tekort doen?

          Ik vind (en dat is dan mijn mening hè, hoef je je niks van aan te trekken, even goede vrienden) dat als iemand van mij verlangt dat ik inga tegen mijzelf dat die persoon mij niet respecteert en dus mijn genegenjheid niet waard is … want andersom, als je om iemand geeft, zet je toch zonder nadenken wel een stapje extra?

          Juist nu zou het belangrijk moeten zijn om aan je geliefden te vragen … en dat te respecteren, hoe zij willen dat jij met hen om gaat … en dat dus ook doen…. vice versa….(zo heb ik Marion van Doldriest afgelopen vrijdag dus ook van te voren gevraagd hoe of wij elkaar zouden begroeten omdat wij dat voorheen knuffelend en zoenend deden… want zij is mij te dierbaar om nu mijn wil aan haar op te leggen…) En dan heb ik ook met andere bloggers gedaan de afgelopen periode en mensen uit mijn eigen kringetje

          Like

    1. Jah dat denk ik ook wel, grotendeels in ieder geval… alhoewel ik wel (nog meer dan voorheen) de afstand bewaar…en huiverig(er) ben voor mensen die te dichtbij komen… zij het nu om andere redenen

      Ik zie niet zo heel veel kwaad in handen schudden…dat dan weer niet

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.