RIP Cali & WELKOM Variega

7 januari 2021 schreef ik in “Alle-goeds-komt-in-drie over een aantal adoptie-acties die ik had uitgevoerd, 1 met Kakel, 1 met Daphne en 1 ‘alleen’.  Die ene alleen betrof Cali, een Witoorpenseelaapje dat bij Stichting AAP was ondergebracht na een reddingsactie. Helaas kwam het er niet van haar te bezoeken en dat zal nu ook niet meer gaan want zopas viel een brief op de mat waarin het overlijden van haar werd aangekondigd.
In die brief werd ik hartelijk bedankt voor mijn adoptie-actie en werd mij gevraagd of ik bereid zou zijn die adoptie voort te zetten want er zijn (helaas nog steeds) heel veel dieren in nood dus mijn hulp bleef, naast noodzakelijk, dus hartelijk welkom.
Men stelde mij een ander diertje voor maar ik mocht uiteraard zelf ook kiezen, het maakte mij (ons) niets uit. We weten dat elke cent bij Stg.AAP perfect besteed zal worden dus kozen we voor het diertje dat voorgesteld werd en nu is het wachten op weer iets op de mat, het adoptiepakket en dan mogen we ons dus de adoptie-ouders noemen van Variega

Wat er bekend is over Variega:
Variega werd ontdekt in Gelderland toen ze bij iemand in de tuin over een volière rondliep. Hoe ze daar terecht was gekomen, weten we niet. Oorspronkelijk komen exotische veelkleurige eekhoorns namelijk helemaal niet in Nederland voor, maar leven ze in de tropische bossen van landen als Mexico en Panama. Variega werd tijdelijk opgevangen bij Stichting Cavia en kwam uiteindelijk naar AAP. Hier geniet ze van een veilige en warme opvangplek op onze Zoogdierenafdeling!

Stg AAP heeft tal van dieren en adoptiemogelijkheden… voor een paar euro per maand kun je al -net als ik- heel trotse, adoptie-ouder zijn … kijk maar eens HIER. Er zijn natuurlijk ook tal van andere mogelijkheden om AAP te steunen, je kunt op de website kijken of met hen mailen of met hen bellen: https://www.aap.nl – donateursservice@aap.nl / 036-5238787

Beetje verdrietig om Cali maar tegelijkertijd blij om Variega, en trots dat ik de stem mag zijn voor hen wiens stem nooit luid genoeg gehoord kan worden… RIP Cali en WELKOM Variega.

 

 

Heb én hou het goed  

 

 

Karoi-Kaidi-Baby-3

29 juni schreef ik HIER & HIER over het prachtige gevolg van het samenvoegen van 2 Hyena’s in Blijdorp te Rotterdam nadat ik op 5 januari HIER al had geschreven over een Hyenaman uit Singapore die via Zoo Antwerpen naar ons kikkerlandje was komen afreizen.

Een bezoek aan Blijdorp stond al in onze agenda’s en met hoop op een glimp op de baby liepen we op zeker moment langs het verblijf. Die hoop bleef hoop maar vader en moeder zagen we wel, fotografeerden we ook en onder mom van ‘ook goed hoor, volgende keer dan maar’. We vervolgden onze dag en met vele andere foto’s (zie DIT ALBUM) sloten we een heel mooie dag af.

Vader Karoi

 

Moeder Kaidi

Tot dan zojuist het nare nieuws uit Blijdorp kwam dat het jong was gestorven:
Het hyenajong dat half juni is geboren, is helaas overleden. Hij is klem komen te zitten onder een boomstam bij het zelfgegraven hol. Het lukte hem niet hieronder uit te komen.

Dit is toch wel heel erg sneu!!!
RIP kleintje, ren vrij over de regenboogbrug.

 

 

Heb én hou het goed  

 

 

Jafar

Het werd stil op de Leeuwenberg toen in maart Dudley ingeslapen moest worden… en een zoektocht begon naar een passende leeuwenman voor de dames, die even met gematigd tempo uitgevoerd werd ook nog, zoals uit onderstaand verhaal zal blijken.  In Zuidoost-Frankrijk werd dan de meest ideale kandidaat gevonden in de ‘persoon’ van Jafar en afgelopen week mocht hij dan ook op reis, 1370 km maar liefst, moesten er overbrugd worden…

En zojuist kwam Wildlands dan ook met het mooie nieuws om Jafar te introduceren…. en tzt hoop ik hem natuurlijk met eigen ogen te gaan aanschouwen en dan zullen uiteraard ook foto’s van eigen hand volgen… maar voor nu even een filmpje van andermans hand maar wel van mij een: Welkom Jafar!!

“WILDLANDS Adventure Zoo Emmen heeft weer een leeuwenman in de groep.
Jafar is afkomstig uit het Franse Sigean. > > > Reserve Africain Sigean
Hij is de opvolger van Dudley, die eind maart overleden is.
In dit filmpje legt dierverzorgster Zoë Slaat uit hoe de verhuizing is verlopen en waarom Jafar nog niet te zien is voor het publiek.

Op dit moment heeft WILDLANDS een leeuwentroep van vier vrouwen en één man. Leeuwen zijn de enige katachtigen die in grote, sociale groepen leven. Afhankelijk van de hoeveelheid voedsel en water in de omgeving, kan een groep uit 3 tot 30 leeuwen bestaan. In de groep leven leeuwinnen (moeders, zussen en nichten) en hun welpen, samen met één of meer volwassen mannetjes die geen familie van hen zijn. De groep heeft een hechte band en zal geen ‘vreemden’ accepteren. De mannetjes blijven een paar maanden of een paar jaar, maar de leeuwinnen blijven voor het leven bij elkaar. Volwassen mannetjesleeuwen zijn veel groter dan vrouwtjes en hebben indrukwekkende manen rond de nek. De kleur, grootte en omvang van de manen varieert per leeuw en met de leeftijd. De manen laten het mannetje er indrukwekkend uit zien, wat aantrekkelijk is voor de vrouwtjes en intimiderend voor andere mannen. De dikke manen van de leeuw beschermen ook zijn nek tegen harkende klauwen tijdens gevechten met andere mannetjes over territoriumgeschillen of fokrechten.”

 

Heb én hou het goed  

 

 

Dubbel WOW

Ik heb slecht nieuws en fantastisch nieuws… het slechte maar eerst….

Het Nijlpaard staat op de lijst van bedreigde dieren…
In het wild leven er nog zo’n 120.000 dieren en men verwacht dat het aantal de komende decennia rap zal dalen.

Dan nu snel naar het fantastische nieuws!!

In dierenparken wereldwijd wordt er -met veel zorg en aandacht, héél zorgvuldig veelal- aan behoud van diersoort en dus ook voortplanting gewerkt. Bij veel dieren lukt dat erg goed en bij een aantal dieren veel minder goed. Het Nijlpaard is één van die dieren waarbij het minder makkelijk gaat en je hoort er dan ook vrij weinig over.

Tot aan gisteren…

Ik zat er al eventjes op te wachten want ik wist dat in Amerika, in Cincinatti Zoo, Nijlpaard-dame Bibi drachtig was, dus ik hield de socials in de gaten om het nieuws van de boreling niet te missen, en natuurlijk niet de foto’s en de filmpjes die dan zouden volgen. 23-jarige Bibi was aan de pil overigens want deze dracht was niet gepland, er liep namelijk nog een kalfje rond, Fiona, ( -te vroeg- geboren in 2017 die het prima doet). Moeder Natuur bleek sterker bij Papa Tucker (foto hieronder) en dus kwam er nog een baby bij.

Op Cincinati-Zoo-TWITTER zijn tal van korte filmpjes te vinden maar gelukkig stond er ook al iets op youtube…

Men zegt in het engels: cuteness overload… ik weet niet hoe je zoiets in het nederlands waardig kunt vertalen maar man man man, vrouw vrouw vrouw, als je het over cuteness overload hebt is dit het wel.
Het is al ‘eeuwen’ geleden dat er in ‘mijn thuispark’ een baby nijlpaardje te verwelkomen was.. in Nederland sowieso eigenlijk maar oké dat even terzijde… Als ik dit soort beelden zie word ik toch wel hebberig hoor, het zou toch wat zijn als er in Emmen ook eens zo iets moois zou gebeuren… met de 5 dames die er daar zijn is er plek genoeg…. een gewillige heer moet er toch wel te vinden zijn lijkt me… Jetje is met haar 43 misschien al te oud maar Rikke (27), Louise (27), Balenga (23) en Bulaula (22) hebben toch prima leeftijden om mama te worden… maar ja helaas wordt mijn stem bij EAZA niet gehoord.

 

 

Heb én hou het goed  

 

 

En dat is drie

28 juni was het raak in het Zwitserse Zürich Zoo

Het Olifanten-Herpes-Virus sloeg toe en 2 jarig bulletje Umesh, (zoon van Thai & Indi, broer van Ruwani, Chandra & Omysha ea) geboren op 5 februari 2020, blies zijn laatste adem uit…

10 juli was het weer raak…
17 juni 2014 geboren olifantenmeisje Omysha (dochter van Indi, zus van Chandra, Farha & Umesh ea) moest door dat virus Umesh volgen…

En vandaag is het 23 juli en weer raak…
Ruwani, 25 februari 2017 geboren meisje, (zus van Umesh door hun vader Thai en dochter van Farha en kleindochter van Ceyla Himali ea) maakt het drama in 3 delen compleet.

Het park heeft nu nog 5 olifanten over…
Ceyla Himali (01.01.75) –  Indi (28.02.1986) – Chandra (13.05.2002) – Farha (03.05.2005)
& bul Thai (26.11.2004).

Het verdriet in Zürich is natuurlijk niet te bevatten nu, dat zal er onbeschrijflijk inhakken, zowel bij de kudde als bij de verzorgers en vele anderen.
Er wordt keihard gewerkt, wereldwijd werken dierenparken samen om dit virus te kunnen bestrijden, maar nog steeds is al dat werk niet genoeg ook al redt zo af en toe een fantje het wel gelukkig… Sanuk in Artis is er een voorbeeld van.
Hopelijk ontdekt men snel het vaccin dat nodig is!!!

Heb én hou het goed