Zing – Zo #532

Zing – ZO ~

~ Limerick op Zondag

~ #532

~ 29 januari – 2023

~ Gestart op 29 – januari – 2012

~ Zing mee met:

 

Al meerdere dagen geleden
dat wij weer de polder in reden
Orchideeënhoeve 
Prima vertoeven
Op ’t netvlies vallen vele beelden.

 

Te kust en te keur in de bloemen
maar dieren kun je daar ook roemen.
Van alles te zien
‘binnen’ bovendien
Jas op kapstok, zal ik benoemen.

 

Van lieflijk naar ‘best wel’ bijzonder
al is ook dit dier geen dragonder.
Bewoont Vlindertuin,
waar ik graag door struin,
genietend van menig aard’s wonder.

 

Wil jij zien wat en wie daar prijken?
Benieuwd wat DIT ALBUM laat blijken?
Wat jouw ogen kust;
laat dat maar gerust:
’t hart verwarmen en ziel verrijken!

 

Heb én hou het goed  

Zwijmelen Op Zaterdag #533

Doe je óók mee met deze Blog-Muziek-Uitdaging op zaterdag van Tasja?

Soms kom je artiesten tegen die zo’n apart én kenmerkend stemgeluid hebben dat ze in je geheugen gaan zitten om het nooit meer te verlaten. Stemmen waarbij je je bijvoorbeeld afvraagt, luister ik nu naar een man of een vrouw? Eén van die stemsoorten heeft onderstaande zanger, die vele prachtige liederen uitbracht in de jaren 60 van de vorige eeuw en waarvan ik er eentje met jullie deel.

Deze zanger, Gene Pitney, heeft niet alleen dat aparte geluid maar ook nog eens enorme controle over zijn lichaamsinstrument, de stem.
17 februari 1940, Amerikaans geboren en overleden op 5 april 2006 in het Verenigd Koninkrijk had deze zanger, musicus en songwriter zijn grootste successen toen hij in zijn 20-er jaren was.
Hij bespeelde meerdere instrumenten en had 16 top-40 hits.

 

Something’s gotten hold of my heart
Keeping my soul and my senses apart
Something’s gotten into my life
Cutting its way through my dreams like a knife
Turning me up and turning me down
Making me smile and making me frown
In a world that was small
I once lived in a time there was peace with no trouble at all
But then you came my way
And a feeling unknown shook my heart, made me want you to stay
All of my nights and all of my days
I gotta tell you now
Something’s gotten hold of my hand
Dragging my soul to a beautiful land
Something has invaded my mind
Painting my sleep with a colour so bright
Changing the grey and changing the blue
Scarlet for me and scarlet for you
I’ve got to know if this is the real thing
I’ve got to know what’s making my heart sing
You smile and I am lost for a lifetime
Each minute spent with you is the right time
Every hour, every day
You touch me and my mind goes astray

Op zeker moment -eind jaren 80- ontstond het idee dit nummer in een duetvorm te gieten en de zanger die dit naast Gene Pitney mocht doen was de 17 jaar jongere Brit, Marc Almond. Deze songwriter startte een solocarrière in 1984 nadat hij deel uitmaakte van het duo Soft Cell (’80-’83) en vertrok als zanger bij de de bands “Marc and The Mambas” (’82-’83) & “Marc and The Willing Sinners” (’83-84′)

Onder mom van alle goeds komt in 3… Hetzelfde nummer in een 3e versie want Marc Almond bracht het nummer ook zelfstandig uit.

 

Fijn zwijmel-weekend iedereen!

Heb én hou het goed  

Backstage Journaal 23.1

De drie nieuwe neushoornmannen ontdekken de savanne, grote schoonmaak bij de pelsrobben en zeeleeuwen en het WILDLANDS Backstage Journaal van vrijdag 27 januari 2023 begint met een update over de hoogdrachtige olifant Swe Zin!

 

Heb én hou het goed  

Pieter Vertelt #78

En zo leiden strengere regels uiteindelijk tot meer stront en doet Nederland gewoon weer waar het goed in is: zichzelf op zoek naar de uitweg alleen maar dieper in de nesten werken.
Dit land is een jongentje dat zijn hand in een zaagmachine steekt om zijn huiswerk niet te hoeven maken en dan in het ziekenhuis met één arm glunderend tegen de verpleegster zegt: “Heb ik de juf mooi te pakken”.

Mijn column voor De Nieuws BV op NPO Radio 1

Pieter’s gehele lijst van bijdragen voor De Nieuws BV op NPO Radio 1 omvat met deze erbij 272 en je vindt die lijst HIER

 

Heb én hou het goed  

Mode en meer…

Uit puur fatsoen heb ik -met hevige tegenzin- niet de vlag uitgehangen toen onze buren vertrokken bijna 2 jaar geleden. Wat er voor terug zou komen wisten we toen nog niet en dat boeide ook niet want slechter dan dat het was kon ik me het niet voorstellen.
Onze nieuwe buren bleken 1 2-voeter te zijn en 1 4-voeter en ja als hondeneigenaren leg je makkelijker contact, vooral als het om kennismaken gaat. We bleken nogal wat overeenkomsten te hebben dus de klik was een logisch gevolg. Ook met haar 4-voeter klikt het prima, vooral tussen haar en mijn (v)echtgenoot, die 2 zijn 2 handen op 1 honden- (of zal ik toch maar zeggen:) mensenbuik glimlach.
Dingen samen doen is leuk en één van de dingen die ik wel heel leuk vind maar eigenlijk zelden tot nooit meer deed omdat niemand in mijn kring het ook leuk genoeg vond, was museumbezoek en laat buuf dat nou ook leuk vinden.
(In het verleden ging ik wel vaker maar 1 vd 3 met wie ik ging is overleden en de andere 2 werken inmiddels fulltime en in mijn eentje vind ik het toch veel minder leuk door mijn jeweetwelwat.)

En toen ik dit bericht kreeg uit Groningen:
Gianni Versace Retrospective
Wat is er te zien? Talloze outfits, accessoires, stoffen, tekeningen, interieurdesigns en filmopnames van de legendarische shows uit zijn glorietijd van 1989 en 1997 laten in >>> Lees Verder  bedacht ik gelijk dat dat wel leuk genoeg zou zijn. Buuf was het met me eens en zo regelden we via de abo’s reserveringen met tijdslot.
Dat deel vd stad op mijn duimpje kennende wist ik wel waar te parkeren om niet te ver te hoeven lopen. Ook wetende dat het Julianaplein één GROOT drama is had ik van te voren al bedacht hoe we het beste zouden kunnen (om-)rijden.

In het Groninger Museum zijn momenteel overigens 8 tentoonstellingen te zien:
01) The Art of Hypnogis – 19 januari t/m 14 mei 2023
puur muziek via foto’s en verhalen etc over het ontstaan / de keuze van een lp-hoes van diverse artiesten.
02) Gianni Versace – 3 december 2022 t/m 7 mei 2023
Geheel overzicht van zijn werk aan mode, kunst, sieraden en veel meer
03) Nymphenburg – 15 oktober 2022 t/m 15 oktober 2023
Kunst / design / beeldhouwwerk
04) Bernadet ten Hove – 8 oktober 2022 t/m 5 maart 2023
Tekeningen en litho’s
05) Grand Stairwell – 25 juni 2022 t/m 31 maart 2023
Geblazen glas
06) In het Ploeg-Paviljoen – 1 januari 2018 – 31 december 2023
Schilderijen in tal van stijlen en formaten
07) De Collectie – 1 januari 2018 – 31 december 2023
Een berg Gronings zilverwerk. Letterlijk, het ene stuk nog oogverblindender dan het andere. Met als centerstuk een zilveren Martinitoren
08) Memphis Design – 1 januari 2018 – 31 december 2023
Ja wat zal ik hiervan zeggen… tal van objecten die je onder meerdere noemers zou kunnen classificeren, kijk via de link en zie mijn foto’s.

Dit jaar komen er overigens nog 2 bij:
01) 4 april t/m 7 mei 2023: Rembrandts Vaandeldrager   (Zagen wij 15-08-2022 – – -> lees HIER)
02) 30 juni 2023 t/m 1 januari 2024: The Rolling Stones – Unzipped

En zo togen we aan het begin van de middag richting Groningen. J had middagdienst dus die zou de honden nog even gezelschap houden waarna zij dan samen een aantal uren met de poezels ons huis zouden bewaken.

De middag verliep genietend want wat weer bleek was dat we qua smaak op één lijn zitten, grappig was wel toen we op hetzelfde moment ongeveer zeiden “dit schilderij is niet mijn ding maar die lijst pfewww”. Kortom… veel pracht en praal gezien, van ‘kwijlerig hebberig van worden’ tot, dit zou ik met geld toe nog niet in huis noch aan mijn lijf willen hebben en alles ertussenin.

Ik had de camera niet mee maar mijn gsm voldoet prima en het album bevat dan ook 80 foto’s met zeer uiteenlopende onderwerpen… klik > > > HIER 

Eenmaal terug in Assen reden we via de Mac om ons avondeten te scoren en nadat we dat samen verorberd hadden nam buuf de honden mee de auto in om nog even te gaan wandelen, daar was ik wel blij mee want anders had Vanyar genoegen moeten nemen met een kort rondje. Museumbezoek is prachtig tijdverdrijf maar trappen op en af, geslenter afgewisseld met stilstand is  dat minder als je  ehhhh geen 20 meer bent sak mar segguh.

 

Heb én hou het goed  

Odin & Ninotschka

In het Duitse Hamburg bevindt zich Tierpark Hagenbeck, een familiebedrijf dat in 1848 gestart werd door Gottfried Hagenbeck.
Dat je in dit park de olifanten -kudde bestaat momenteel uit 8 dieren, zie HIER– mag voeren is natuurlijk een leuk extraatje maar dat terzijde.  Een tweede aspect is het Tropenhuis met tal van dier- & plantensoorten. Nog een aspect dat op mijn netvliet staat is het Oran Oetang-huis.

Een vierde aspect is “Eismeer”.
Dit deel ging in 2010 grondig op de schop en na enkele jaren kon met uit Moskou 3 walrussen ontvangen, Odin en 2 dames. Over Odin kwam zojuist nieuws online:

Odin is de enige dekstier in Europe en sinds kort heeft hij vrouwenbezoek.
Een ‘liefdesvakantie’ uit het Belgische Pairi Daiza, dame Ninotschka,  want men wil graag proberen uit dit koppel een jong te krijgen. Als alles goed gaat, gaat Ninotschka in het voorjaar terug naar huis na hopelijk een succesvolle paring zodat er over een plm. 15 maanden een jong verwelkomd mag gaan worden.

Odin kwam in 2013 vanuit een zoo in Moskou naar Hamburg

 

Ninotschka kwam in 2020 naar Pairi Daiza vanuit Valencia.

Vanavond op de (Duitse uiteraard) tv-kanaal RTL wordt hierover om 18.00 uur een documentaire uitgezonden, daarin wordt uiteraard meer informatie gegeven dan ik hier allemaal kan opschrijven.

 

Heb én hou het goed